Ágúst Valgarð bloggar

Á mánudaginn skrifaði ég um skilnað Gunnars í Krossinum.  Eitt er að hafa verið virkur sem leiðtogi en vanrækt hjónaband sitt á sama tíma þannig að það fór sem fór.  Hitt er ekki síður slæmt að halda því fram að það sé í boði að taka þjónustu í kirkju framyfir hjónabandið.  Hér verður að draga línurnar og segja hlutina hreint út: Þetta er rangt!  Gunnar þarf að stíga til hliðar, rétt eins og Todd Bentley þufti að gera fyrir ekki svo löngu.

Ég hafði ekki hugsað  mér að skrifa meira um þetta, en í dag las ég blogg færslu frá David Wilkerson sem er kemur beint að kjarna málsins.  Hér er íslensk þýðing á orðum hans:

Orð Jesú í Jóh. 15:6 vísa til þess hvernig ég kem fram við maka minn og börn. Fyrir einhleypa er það hvernig þú kemur fram við herbergisfélaga, aðra kristna og fólkið sem er þér næst.

Við förum ekki í kringum þetta – hér er ekki hægt að skolast undan. Ef ég ætla að verða sá maður og leiðtogi sem Guð hefur kallað mig til að vera, þá verður konan mín að geta sagt af hreinskipti, frammi fyrir himni, helju og gjörvöllum heiminum: ,,Maðurinn minn elskar mig með kærleika Krists. Hann gerir mistök, en hann er að vaxa í þolinmæði og skilningi gagnvart mér. Hann er að mýkjast og sýnir meiri umhyggju. Hann biður með mér. Hann er ekki falskur heldur gegnheill. Hann lifir út það sem hann predikar.“

Ef þetta er ekki vitnisburður konu minnar – ef það er sár hugsun djúpt í hjarta hennar sem segir „Eiginmaður minn er ekki sá maður Guðs sem hann þykist vera“ þá er líf mitt allt hégómi. Öll mín verk, predikun, það sem hefur áunnist, gjafir og fórnir, ferðalögin – allt til einskis. Ég er visnandi, gagnslaus grein sem ber ekki þann ávöxt að líkjast Kristi meir og meir. Jesús mun sjá til þess að aðrir sjái hve visinn ég er – og ég verð lítils metinn í ríki hans.

Miðaldra prestur og kona hans komu grátandi til mín, með brostið hjarta. Presturinn sagði við mig í gegnum tárinn ,,Bróðir Davíð, ég hef syndgað gegn Guði og konunni minni. Ég hélt framhjá henni.“ Hann titraði af guðlegri hryggð þegar hann játaði syndir sínar. Svo sneri konan hans sér að mér og sagði hljóðlega, ,,Ég hef fyrirgefið honum. Iðrun hans er sönn og ég er þess fullviss að Drottinn mun reisa samband okkur við.“

Það voru forréttindi að sjá upphaf lækningar hjá þessum hjónum. Við getum aldrei bætt fyrir mistök okkar. En þegar iðrunin er sönn hefur Guð heitið að endurbyggja það sem var eyðilagt.

Ég vildi óska að öll hjón sem eiga heilbrigt hjónaband, þar sem Kristur er miðlægur, myndu rísa upp og segja sannleikann: ,,Þetta er ekki auðvelt.“ Það þarf stöðugt að gefa sig að hjónabandinu, hvern einasta dag, einmitt eins og lífið í Kristi er. Þannig er vegur krossins, sá vegur merkir að daglega gefa upp eigin réttindi, leggja sjálfan sig til hliðar. Vissulega veit Satan að í hjarta þínu hefur þú einsett þér að líkjast Kristi í því hver þú ert á heimili þínu. Satan mun því stöðugt senda þér þolraunir.

Enginn skóli er jafn erfiður og krefjandi eins og skóli hjónabandsins. Þú útskrifast aldrei. Guð hefur sagt það með afgerandi hætti: Daglegt líf með ástvinum okkar er hápunktur þess hvernig við erum reynd. Ef við bregðumst þar fáum við ranga útkomu alls staðar annarsstaðar í lífi okkar.